La peònia es una de las sièis flors famosas de l'ancian mon país. Lo « mai » dins lo dich « Demest de centenats de flors, son nom es lo mai ancian » fa referéncia a la peonia. Lo nom "peonia" foguèt enregistrat pel primièr còp dins lo "Shennong Bencao Jing" (Classic de Materia Medica de Shen Nong) pendent las dinastias Qin e Han. A causa de sa forma encantadora e de sa color vibranta, es omofonic amb lo caractèr chinés "婥約" (婥約), que descriu l'aparéncia bèla, d'aquí lo nom "shaoyao". Es tanben conegut coma "jiangli", "moguhua" e "lanweichun".
Cui Bao de la dinastia Jin escriguèt dins son "Gujin Zhu" (Nòtas suls tempses ancians e modèrnes): "I a dos tipes de peonia: peonia erbacèa e peonia de fusta. La peonia de fusta a de flors grandas, de color escura e es comunament nomenada peonia." La dinastia Tang se referissiá tanben a la peonia coma "peonia de fusta". Atal, la peonia e la peonia son conegudas coma "las doas flors mai destacadas." Sas formas de flors son similaras, diferentas dins lors naturas erbacèas e lenhosas. Li Shizhen diguèt un còp, "Entre totas las flors, la peonia es la primièra e la peonia es la segonda. Doncas, las gents nomenan la peonia lo rei de las flors e la peonia lo ministre de las flors." Aquò establiguèt l'estatut de la peonia coma ministre de las flors. La peònia es una èrba perenne amb de grandas flors dins una varietat de formas. Los amb mens de pètals incluson de formas solas, de lotus, de crisantèma e de ròsa, del temps que los amb mai de pètals incluson de formas terraçadas, de laurièr, d'anèl daurat, de corona e d'ortensia. La varietat de formas de flors pòt aténher mai de dètz. Las flors son vibrantas e coloradas, amb de varietats blancas, verdas, jaunas, ròsas, lavanda, porpra-roge, roge, e multi-coloradas, amb violeta-roge e ròse essent las colors predominantas. Las peònias florisson de mai a junh, a la fin de la prima. Perque las flors de peonias èran utilizadas dins l'antiquitat per identificar los tèrmes solars Qingming e Lixia, lo dich popular "Cercatz de peonias tres jorns après la Lixia" s'es espandit.
Las peonias son originàrias de mon país e de l'Asia del nòrd. Son tolerantas al freg e adaptablas, e son cultivadas coma plantas ornamentalas. Son abans las peonias d'arbre, datant de mai de 4 000 ans. Coma lo país amb la varietat e lo tipe mai rics de Paeonia, mon país representa aperaquí un-terç de las espècias de Paeonia del mond. Doncas, mon país es a l'encòp un centre de distribucion d'espècias de peònias salvatjas e un centre de cultivacion de varietats de peonias.
Las originas de la cultura de la peonia pòdon èsser remontadas a la dinastia Xia. Pendent las dinastias Wei, Jin, e del Sud e del Nòrd, mon país comencèt d'introduire e de domesticar de peonias salvatjas. "Lo Pabalhon del Palais Jin" menciona: "Lo Pabalhon del Palais Jin se sona Huizhang, e sièis lièchs de peonias son plantats davant la sala." Las peonias èran utilizadas per de fins ornamentalas a la cort imperiala. Pendent las dinastias Sui e Tang, las peonias venguèron fòrça popularas, amb la cultura qu'aumenta dramaticament. Comencèron tanben d'aparéisser dins los ostals ordinaris, e de poèmas dedicats a eles comencèron d'aparéisser. Lo poèma de Meng Jiao "Viewing Flowers" ditz: "Cada ostal a de peonias, tan doças e tendras." Per la dinastia Song, de novèlas varietats de peònias per la cultura orticola contunhèron d'emergir. Lo "Yangzhou Peony Catalogue" de Wang Guan enregistra uèch novèlas varietats, dont "Yuyi Huang", "Yanghua Guanzi" e "Yuanhuang Guanzi". Pendent las dinastias Ming e Qing, las peonias ganhèron una popularitat creissenta. Lo poèma de Liu Kai "Veir las peonías dins l'èst de la vila" pausa: "Fòra de la vila de Xiaohuang, las peonías florisson, e la lusor del matin apareis cada cinc o dètz milas. Los ostals se tròban davant e darrièr las flors, e cada ostal las cultiva coma de morèlas e de canavèra." Las peònias son fòrça popularas. Actualament, lors airals de cultivacion principals dins mon país son la China del Nòrd, Shaanxi, e lo sud de Gansu, e son tanben largament cultivadas dins mai de 50 païses, dont los Estats Units, França, los Païses Basses e Japon.
E mai se son aisit de cultivar e de manténer, las peonias an de raices carnosas e robustas que son susceptiblas a l'aiga. Las plataformas elevadas son adaptadas a la plantacion dins de zònas amb de drenatge malaisit o de pluèjas elevadas.
Las peonias creisson en rasims e son plan-adaptadas per plantar en grands parçans, en creant de "mars de flors" impressionantas. Dins los jardins, las peonias pòdon èsser combinadas amb de ròcas per un efièch mai escénic. Las peonias pòdon tanben èsser utilizadas coma de flors talhadas als maridatges. La mencion mai anciana enregistrada d'aquela planta se pòt trobar dins la seccion "Zhengfeng" del "Libre de las Cançons": "L'òme e la femna, se donant en blagant de peonias." La peonia es venguda un present entre òmes e femnas pendent los moments de sortida e de despartida, exprimissent una promessa d'amor o un sentiment d'adieu. Doncas, la peonia es tanben coneguda coma "Jiangli", "Keli", "Heli" e "Licao", e es estada un simbòl d'amor dins mon país dempuèi l'antiquitat.
Aquò mòstra que la peonia es una planta de jardin fòrça importanta, qu'ofrís d'excellents beneficis de païsatge e ecologics dins los jardins especializats, l'amenatjament urban, las plantas en pòts, las flors talhadas, e d'autras aplicacions jardinàrias e orticulturalas.
La peonia es tanben una èrba medicinala tradicionala chinesa, mencionada dins lo "Shennong Bencao Jing" e lo "Shanghan Zabing Lun". Las recercas farmacologicas modèrnas mòstran que la peonia conten un grand nombre de compausants quimics, dont de terpèns, de glicòsids, de tanins, de polisacaridas e d'alcaloïdes, expausant de proprietats antibacterianas e antidepressivas. Es tanben eficaç per melhorar la memòria e l'immunitat, e tractar de condicions coma las palpitacions e l'astma. Doncas, lo tèrme ancian "dieu de flors" per la peonia es estat transmés fins uèi lo jorn, e i a una basa per aquò.
